Pole dance: Πόσο εύκολα δέχεσαι την κριτική των άλλων;

criticism_media_cycle

Ράνια, 40 ετών (Ρ), Μαμά Ράνιας, 59 ετών (Μ)

Η Ράνια είναι εργαζόμενη και μητέρα. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με το χορό στο στύλο. Προετοιμάζεται να παρουσιάσει την πρώτη της παράσταση στο πάρτι της σχολής χορού όπου παρακολουθεί μαθήματα. Είναι πολύ αγχωμένη και παράλληλα ενθουσιασμένη. Μεταξύ άλλων, έχει καλέσει τη μητέρα της να παρακολουθήσει την παράσταση.

Η μαμά της Ράνιας έχει τις ανησυχίες της. Δεν της αρέσει ιδιαίτερα που η κόρη της ασχολείται με το χορό στο στύλο. Θα είναι η πρώτη φορά που θα παρακολουθήσει τη Ράνια σε παράσταση χορού.

Μ:          Τελικά, τι είναι αυτό που κάνεις με το στύλο; Είναι γυμναστική; Χορός; Δεν έχω καταλάβει.

Ρ:            Είναι χορός και γυμναστική μαζί. Αναλόγως με τι ασχολείσαι όμως. Άλλοι κάνουν μόνο τρικ πάνω στο στύλο, επομένως είναι καθαρά γυμναστική, άλλοι χορεύουν, επομένως είναι χορός και άσκηση μαζί. Εμένα μου αρέσει γιατί είναι ένας ωραίος τρόπος να γυμνάζομαι.

Μ:          Δεν ξέρω. Εγώ στύλους ξέρω να έχουν μόνο στα στριπτιτζάδικα που χορεύουνε οι γυναίκες και κάθονται οι άντρες από κάτω και τις χουφτώνουνε. Θα λένε ότι είσαι στριπτιτζού.

Ρ:            Ναι, έτσι είναι, αλλά οι γυναίκες που χορεύουν στα στριπτιζάδικα δεν κάνουν ούτε τα μισά από αυτά που θα δεις στο πάρτι. Για να βγάλεις τις κινήσεις πάνω στο στύλο, χρειάζεται πολλή κούραση και προπόνηση. Και δεν το κάνω για να βγάζω λεφτά από τους άντρες. Άλλωστε, άμα καταλάβω ότι κάποιος θα πιστεύει ότι είμαι στριπτιζού, δεν του λέω ότι κάνω pole dance.

Μ:          Μα πώς δεν το λες; Εδώ έχεις βγάλει στο facebook φωτογραφίες και τις είδε η θεια Τούλα και μου είπε τι είναι αυτό που κάνει η Ράνια πάνω στη μπάρα!

Ρ:            Έλα ρε μάνα! Τι με ενδιαφέρει τι λέει η θεια Τούλα! Αν είναι δυνατόν!

Μ:          Μα δεν είσαι κοριτσάκι τώρα. Κι έχεις και παιδί, τι δουλειά έχεις εσύ μ’ αυτά;

Ρ:            Δεν είμαι μεγάλη και επειδή έχω παιδί δεν τέλειωσε η ζωή μου. Και ΜΗ ΜΕ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙΣ!

Μ:          Καλά, άμα νομίζεις ότι εγώ σε προσβάλλω, δεν πάμε καλά…

Ρ:            Ναι, όμως ανησυχείς. Και κυρίως δεν μου έχεις εμπιστοσύνη!

Μ:          Μα δεν έχει να κάνει με την εμπιστοσύνη. Αυτό που λέω είναι το κανονικό. Αυτό πιστεύουν όλοι.

Ρ:            Λοιπόν, άμα προσβάλλεσαι που χορεύω σε στύλο, να μην έρθεις στο πάρτι, δε χρειάζεται. Και να σου πω κάτι; Βαρέθηκα να ακούω συνεχώς τους άλλους να με κριτικάρουν. Για το αν είμαι καλή μάνα, αν χορεύω πάνω σε στύλο, πόσα λάθη κάνω και επιτέλους, ας μου πει κάποιος μια καλή κουβέντα μια φορά!

(Η Ράνια σηκώνεται και φεύγει από το δωμάτιο εκνευρισμένη. Ενοχλείται που η μητέρα της την επικρίνει για το χορό στο στύλο και θα ήθελε να την εμπιστεύεται περισσότερο. Κυρίως, όμως, δεν νιώθει καλά με την εαυτό της, που την αγγίζει η κριτική που ακούει, ιδιαίτερα από έναν πολύ δικό της άνθρωπο, όπως η μητέρα της. Θα ήθελε να μπορεί να εξηγήσει με ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση αυτά που θέλει, χωρίς να εκνευρίζεται.)

creative-thinking

ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ ΤΩΡΑ

Για να δούμε, λοιπόν, πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί ο ίδιος διάλογος, αν η Ράνια άκουγε την κριτική της μαμάς με μεγαλύτερη ψυχραιμία:

Μ:          Τελικά, τι είναι αυτό που κάνεις με το στύλο; Είναι γυμναστική; Χορός; Δεν έχω καταλάβει.

Ρ:            Είναι χορός και γυμναστική μαζί. Αναλόγως με τι ασχολείσαι όμως. Άλλοι κάνουν μόνο τρικ πάνω στο στύλο, επομένως είναι καθαρά γυμναστική, άλλοι χορεύουν επομένως είναι χορός και άσκηση μαζί. Εμένα μου αρέσει γιατί είναι ένας ωραίος τρόπος να γυμνάζομαι.

Μ:          Δεν ξέρω. Εγώ στύλους ξέρω να έχουν μόνο στα στριπτιτζάδικα που χορεύουνε οι γυναίκες και κάθονται οι άντρες από κάτω και τις χουφτώνουνε. Θα λένε ότι είσαι στριπτιτζού.

Ρ:            Χμμ, ναι, έχεις δίκιο. Κάποιοι θα μπορούσαν να το πουν αυτό. Δεν είμαι όμως.

Μ:          Έχεις βγάλει και στο facebook φωτογραφίες και τις βλέπουν όλοι. Τις είδε η θεια Τούλα και μου είπε τι είναι αυτό κάνει η Ράνια πάνω στη μπάρα!

Ρ:            Ε εντάξει, η θεια Τούλα δεν έχει ξαναδεί κάτι τέτοιο και της φαίνεται περίεργο. Το καταλαβαίνω. Εσύ, όμως, φαίνεται να ανησυχείς. Τι φοβάσαι;

Μ:          Φοβάμαι ότι οι άλλοι θα σε βλέπουν και μπορεί να λένε κάτι πίσω από την πλάτη σου. Ντρέπομαι.

Ρ:            Τι ντρέπεσαι;

Μ:          Επειδή θα μας κουτσομπολεύουν. Θα λένε μεγάλη γυναίκα, έχει και παιδί, τι θέλει να σκαρφαλώνει πάνω σε στύλους.

Ρ:            Εγώ πάλι νομίζω ότι θα λένε μπράβο της που μπορεί και σκαρφαλώνει. Γιατί είναι πολύ δύσκολο αυτό που κάνω. Και θα το δεις όταν έρθεις στο πάρτι. Και εμένα και τα υπόλοιπα κορίτσια που θα χορέψουν. Α, περίμενε, γιατί θέλω να πάρω ένα τηλέφωνο μια στιγμή.

κριτική

Σε κανέναν δεν αρέσει να τον κριτικάρουν. Για μας τις γυναίκες, όμως, είναι ακόμη πιο δύσκολο. Μεγαλώνουμε με την πεποίθηση ότι πρέπει να κρατάμε τις ισορροπίες με τους άλλους, να σιωπούμε και να υποχωρούμε για να μην προκληθεί καβγάς ή διένεξη, να μην παίρνουμε ρίσκα ώστε να μην επισύρουμε οποιαδήποτε κριτική.

Ο χορός στο στύλο είναι ταμπού. Θα χρειαστούν αρκετά χρόνια μέχρι να πετάξει από πάνω του το κοινωνικό στίγμα και να ενισχυθεί το αθλητικό κομμάτι. Οποιοσδήποτε μπορεί να σε κριτικάρει, λοιπόν, για το «ανάρμοστο» χόμπι σου, για μια συμπεριφορά, μια ιδέα ή μια πράξη σου. Θετικά ή αρνητικά. Γιατί και η θετική κριτική έχει την ύποπτη πλευρά της.

Όταν, λοιπόν, κάποιος σου ασκεί κριτική, και κυρίως αν πρόκειται για ένα άτομο που σε ενδιαφέρει η σχέση μαζί του, ρώτησε τον εαυτό σου δύο πράγματα:

  1. “Πώς ερμηνεύω εγώ αυτήν την κριτική; Τι σημαίνει για μένα;”

Τις περισσότερες φορές νιώθουμε ότι κάτι κάνουμε λάθος, γι’ αυτό και δεχόμαστε την κριτική. Μεγάλη παγίδα! Να μερικοί άλλοι τρόποι για να ερμηνεύσεις την κριτική που ακούς:

  • Έχει άλλα «πιστεύω» από τα δικά μου. Κάθε άνθρωπος έχει το σύστημα αξιών του. Αυτό καθορίζει τι θεωρεί «σωστό» ή «λάθος». Στην προκειμένη περίπτωση, οι αξίες της μαμάς είναι διαφορετικές από τις αξίες της κόρης. Έτσι λοιπόν όταν κρίνει το χόμπι της κόρης όχι μόνο προϋποθέτει ότι έχουν ταυτόσημο σύστημα αξιών αλλά και θέλει να επιβάλλει το δικό της σύστημα αξιών ως «καλύτερο» και κοινώς αποδεκτό. Κάθε άνθρωπος όμως έχει δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει. Και κανενός τα πιστεύω δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι καλύτερα από του άλλου.
  • Οι ιδέες μου είναι μοναδικές και καινοτόμες και ο άλλος δεν μπορεί να τις κατανοήσει.
  • Απειλείται από εμένα με οποιονδήποτε τρόπο και γι’ αυτό με κρίνει ή με λούζει με βρισιές.
  • Μάλλον έχει τα νεύρα του σήμερα ή ξύπνησε στραβά.

Φυσικά υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι να ερμηνεύσει κανείς με θετικό τρόπο την κριτική. Κι ας μην ξεγελιόμαστε. Εάν τα σχόλια κάποιου έχουν βάση, το καλύτερο είναι να ακούσουμε αυτά που θα πει κι αν χρειάζεται να βελτιώσουμε κάποιες δεξιότητες, το κάνουμε. Το βασικό είναι να ακούμε τα αρνητικά σχόλια εποικοδομητικά. Αυτό σημαίνει κάποιες φορές να κάνουμε ερωτήσεις στον άλλον για να καταλάβουμε τα κίνητρα και την ακρίβεια της κριτικής του. Να ξεχωρίσουμε ποιο σημείο της κριτικής βοηθάει σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε και ποιο θα αφήσουμε απ’ έξω. Χρειάζεται ψυχραιμία όλο αυτό, το ξέρω. Κυρίως όμως χρειάζεται εξάσκηση. Όπως όλα.

  1. “Μήπως τελικά η κριτική του άλλου αγγίζει μια ευαίσθητη χορδή ή μια αρνητική εντύπωση που έχω για τον εαυτό μου;”

Όταν κάποιος σου πει ότι είσαι τελείως ανοργάνωτη, εσύ όμως ξέρεις ότι είσαι πολύ τακτική και οργανωτική, θα γελάσεις. Όταν κάποιος σου πει ότι «συνέχεια αργείς στα ραντεβού» κι εσύ ξέρεις ότι πράγματι δεν μπορείς να διαχειριστείς το χρόνο σου με τον καλύτερο τρόπο, κατά πάσα πιθανότητα θα εκνευριστείς και θα αντιδράσεις, επειδή πολύ απλά νιώθεις τον πόνο της κακής εντύπωσης που έχεις η ίδια για τον εαυτό σου.

Ίσως γι’ αυτό κι η Ράνια εκνευρίστηκε και ένιωσε ότι προσβάλλεται στον πρώτο διάλογο. Γιατί και η ίδια μπορεί να μην είναι πολύ σίγουρη γι’ αυτό που κάνει. Είναι μεν περήφανη που κατορθώνει να χορεύει όμορφα και να κάνει ακροβατικά στο στύλο, όμως στην ουσία μπορεί και να ντρέπεται λιγάκι όταν λέει σε κάποιον ότι ασχολείται με το χορό στο στύλο.

Με πλήρη επίγνωση και αυτοπεποίθηση γι’ αυτό που κάνεις, χτίζεις ένα γερό οικοδόμημα που δεν το κλονίζει κανείς. Και ακούς τον άλλον χωρίς δικαιολογίες και εξηγήσεις, χωρίς εκνευρισμό και ευθιξία, χωρίς να νιώθεις ανεπαρκής. Κι αν θες να σου πω πώς χτίζεται αυτό…πίστεψέ με, κι εγώ ακόμα το ψάχνω!

is-this-your-inner-critic-vixen



Photo credits:

http://angular.marketing/

Stuart Miles / FreeDigitalPhotos.net

marsmet472 on Flickr

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s